EEN GLIMLACH EN EEN KOP KOFFIE….

Marknesse - 01-10-2026

Je herkent het wel….een druilerige dag, regen valt gestaag naar beneden.

Een lange stoet van auto’s allen achter dezelfde trekker die met een slakkengang over de weg rijdt.

Je nadert de rotonde, en op dat moment komt er een groepje fietsers die over wil steken naar het aan de overkant gelegen fietspad.

En ik ben dan zo iemand die stopt, oogcontact maakt met de voorste van de groep, en met mijn hand de beweging maak van "ga maar".

Uiteraard wel even de situatie ingeschat, dat er niet van de andere kant een auto komt die er geen rekening mee houdt. Vaak steekt dan 1 of meerdere fietsers vriendelijk de hand op.

Meer dan 70% van de mensen tussen de 15 en 30 jaar fietst tegenwoordig met oortjes in of een koptelefoon op, en blijft dan ook strak voor zich uit kijken, en groet niet.

En dan merk ik toch bij mezelf ,,de volgende keer stop ik niet”. En toch doe ik het elke dag weer. Dat heeft te maken met een stuk opvoeding. En natuurlijk de lessen op de autoschool waar ik bijna 40 jaar geleden begon, was het vak etiquette een boeiend onderdeel van de opleiding. Daar leerde je nog, dat wanneer je op straat liep met een dame, deze nooit aan de kant mocht lopen van het verkeer. Ivm opspattend water, wat haar mogelijk kon bevuilen. Hetzelfde met het oplopen van een trap, wie moet er eerst, het open houden van deuren, tot het lezen van de wijnkaart aan toe. Ook leerden we wat voor kledij bij welke gelegenheid paste, en of je nu wel of niet de mouwen van je overhemd mocht oprollen bij warm weer.

Loop tegenwoordig maar eens over straat, en groet maar eens wildvreemden. Of je krijgt een vriendelijk knikje terug, of men kijkt helemaal niet en loopt door.

In de showroom en de werkplaats geldt hetzelfde.

Sinds jaar en dag ben ik samen met de werkplaats chef, waar ik al bijna 25 jaar mee werk, als 1e op de zaak. En drink je samen met de binnendruppelende collega’s koffie, en begroet je de eerste klanten die hun auto komen brengen. En voorzie je de wachters van koffie en de krant, en maak je een praatje.

Ook dat verdwijnt helaas binnen deze maatschappij, waar de oortjes en headsets gemeengoed zijn.

Wat dat betreft koesteren wij ons aloude principe van de dorpsgarage. Kom langs, we gaan kijken wat we voor u kunnen doen. Net als vroeger. En als je dan de reactie van mensen ziet, geeft dat een goed gevoel.

Al is het wel bijzonder….Dat we bijzonder gaan vinden wat eigenlijk normaal zou moeten zijn.