IK MOET U ECHT EEN COMPLIMENT MAKEN….

Marknesse - 01-05-2026

Zo’n 25 jaar geleden werkte ik bij Opel in Dronten, en verkocht ik de vader van een collega monteur een mooie Opel Omega. Wat een auto was dat. De man was zeer ,,groos”op zijn auto (trots op zijn Urks) Na vele jaren werd de man helaas ziek, en belde de oud collega op. Zijn vader was dermate ziek geworden, dat hij de zaak had overgenomen. Zijn vader lag veel in het ziekenhuis, en zijn moeder had weer rijlessen genomen, om haar man te kunnen bezoeken. Maar de huidige grote auto was aan het eind van zijn Latijn, en moeder had behoefte aan een kleine automaat. Nu hadden we een mooie Toyota Yaris, en de zoon kwam langs met zijn moeder. Na de proefrit straalde ze van oor tot oor, de auto paste als een jas. Hier word ik blij van zei ze. Maar nu het grote dilemma. Vader, die niet lang meer te leven had, moest en zou er nog wel even naar kijken. De zoon gaf me weinig kans, want vader had niets met kleine auto’s.

Een week later zou het gebeuren…De Toyota stond klaar, en ik keek door de showroom ruit toe, hoe vader misprijzend om de auto liep. Schuddend met zijn hoofd, en je zag moeder en zoon al kleiner worden. Ik wilde al naar buiten met de groene borden, toen ze de showroom binnen stapten. Eerst de zoon met zijn moeder, de vader was nog buiten. Het wordt niets, fluisterde ze, hij vindt em veel te klein. Maar ik wil hem, doe je best.

Vader stapte de showroom binnen en ik riep hee mijnheer Bakker, das lang geleden! (echte naam bij de redactie bekend)  Ken je mij, vroeg de man. Jazeker, ik heb je ooit een prachtige Opel Omega verkocht, wat een auto was dat. Was ie dat, vroeg de man? Nou inderdaad, WAT een auto was dat… Daar heb ik zo lang plezier van gehad. En weet u wat ik zo knap vind, vroeg ik? Dat u, nu u zo ziek bent, uw vrouw goed achter wil laten, en graag wil zien wat voor auto ze gaat rijden. Daar heb ik veel respect voor. Ik ken maar weinig mannen, die in deze situatie deze moeite nemen. Zullen we er maar een kop koffie op drinken en het rond maken? Of wil je nog proefrijden? Ikke niet zei de man, mij veel te klein. Mijn vrouw mag het zeggen.

Hier zou ik heel blij mee zijn, zei mevrouw. Nou, dan gaan we het doen zei de man, jij moet er straks mee rijden. En gearmd liepen ze de showroom uit, het was de laatste keer dat ik de man zag. Maar mevrouw en haar zoon en zijn vrouw zijn tot op de dag van vandaag klant…..